2 melekle yaşamak

Bu hayatta bizden daha büyük bir gücün varlığına inanan insanlardanım. Bizi yaratan, koruyan, kollayan, koşulsuz hoşgörü ile affeden, başımız sıkıştığında el açtığımız, dileklerimizi sıraladığımız, hiçbir beyin gücünün yapamadığı varlıkları yaratan bir güce inanırım ben. Bir de O'nun Meleklerine.. Bazısı görünmez Meleklerin ama hissettirir hep yanı başımızda olduğunu. Bazısı ise vücut bulmuştur daha da farkında olalım diye.. Benim yanı başımda varlığını hissettiğim Meleklerimin yanı sıra evimdeki huzur meleklerimden bahsedeceğim sizlere. İlk tanışmamız 5 yıl önceydi. Doğum günümde çıktı karşıma.
Önce tereddüt ettim, onunla yaşamak, evde onun varlığına alışmak, sorumluluğunu almak, her zaman yanında olabilmek ve koşulsuz sevgi verebilmek nasıl olurdu ? Sonra bana bakan bir çift masum gözden bir daha hiç ayrılamayacağımı anlamam yaklaşık 30 saniye sürdü ve meleğimi evimize getirdim. Yeni yaşam alanıyla tanışması ve alışması uzun sürmedi. Tek istediği sıcak ve sevgi dolu bir kucak olduğu için zorlanmadık hiçbir konuda, alıştık birbirimize, aşık olduk resmen! Çok sıkıntılar yaşadık önceleri. Bu küçücük masum meleği annesinden erken ayırmışlardı. Bağışıklık sistemi kuvvetli olmadığından zor günler geçirdik miniğimle. Ama o da benim gibi güçlüydü ve tüm sıkıntıların üstesinden geldi. Akşamları eve döndüğümde kapıda karşıladı beni, sonsuz sevgisini göstermek için bildiği bütün numaraları yaptı. 5 yıldan bu yana da hiç bıkmadan usanmadan aynı şekilde karşılıyor beni her akşam. Aynı saatte geliyor yanı başıma her sabah çalar saat gibi. Huzurlu ev yaşantıma daha da huzur ve mutluluk kattı Maya.. Kimseye tarif edemeyeceğim ve kimsenin anlayamadığı bir bağ var aramızda. Yetinmedim tabii bu mutlulukla ve ona da arkadaş olsun diye 2.meleğimizi getirdim 4 ay önce evimize. Aileye yeni katılan küçük kardeş misali dünyanın en tatlı, en iyi huylu, en sevgi dolu ve en muzur kızımız oldu bizim Mia! Bana diyor ki hayvan sevgisinden anlamayan, anlamlandıramayan, garip garip suratıma bakan ve güya insan sevgisini savunan tanıdıklarım '' Deli misin sen? Bir tane yetmedi 2. sini de aldın! şunlara bakacağına bir çocuk yap ona bak! Evde tüy olmuyor mu? Yanına gelince huylanmıyor musun? vs vs vs..'' .... Gülümsüyor geçiyorum bu sözlere ve kendimi anlatmaya çalışmıyorum bile.. Sorarım ben herkese, bu dünyada sizi karşılıksız kim sevgiye boğar? Çocuğunuz mu? Eşiniz mi? Anne babanız mı ? Emin olun ki hiçkimse! Bana kızanlar olabilir anne/babanın çocuğa olan sevgisi karşılıksızdır diye. Bunu okuyan anne/babalar bakmasın kusuruma ama hanginiz kendiniz için yapmadınız çocuğunuzu? Ya da hiç mi duymadınız eve para getiriyor diye çocuğunun her türlü ahlaksızlığına göz yuman ebeveyni? Bunlar da var hayatın içinde. O yüzden bana şaşırmasın kimse. Çok şanslıyım ki varlığından mutluluk ve huzur duyduğum meleklerimle yaşıyorum ben..

P.s.: Beki İkala Erikli'nin ''MELEKLERLE YAŞAMAK'' kitabından yola çıktım, sanırım mesajı doğru anlamışım:) 

Sevgilerimle,

Aslı B.

Comment Form is loading comments...

Yorumlar